Sot është e enjte 18/01/2018 17:58
Mirësevjen tek Fanatics' House Mik
Mund të regjistrohesh këtu

Të gjitha oraret janë UTC + 1 orë [ DST ]




 Faqe 1 prej 1 [ 3 postime ] 
Autori Mesazh
 Subjekti i postimit: Riza Lushta, nga Tirona tek Juventus
PostPostuar: e shtunĂ« 04/02/2012 02:49 
Gjak BardheBlu
Ikona vetjake antarit

Antarësuar: e martë 16/02/2010 19:47
Poste: 5259
Vendndodhja: D-57072
Shqiptari nga Mitrovica, në historinë e artë të Juventusit
(Nga SHBA,. Agim Kaba 3/2/2012)

NĂ« nĂ«ntor tĂ« vitit 1990 isha i ftuar pĂ«r darkĂ« nĂ« shtĂ«pinĂ« e avokatit Di Crescendo (mjaft i njohur nĂ« qytetin e Torinos, Itali). Nga Vlora kishte ardhur njĂ« mik i tij me tĂ« shoqen, nĂ« familjen e tĂ« cilit, nĂ« HimarĂ«, ai ishte strehuar gjatĂ« kohĂ«s sĂ« kapitullimit tĂ« ushtrisĂ« italiane. UnĂ« i takova ata gjatĂ« udhĂ«timit me traget nga DurrĂ«si nĂ« Trieste. MeqĂ« nuk dinin gjuhĂ«n dhe shkonim nĂ« tĂ« njĂ«jtin qytet, Torino, ua hoqa sikletin pĂ«r rrugĂ«n e gjatĂ«. Pas njĂ« udhĂ«timi disaorĂ«sh me tren, nga Trieste arritĂ«m nĂ« Torino. Nga stacioni i trenit i bĂ«ra njĂ« telefonatĂ« avokatit. Ai, mjaft i gĂ«zuar pĂ«r arritjen e mikut tĂ« tij, qĂ« e kishte lĂ«nĂ« vetĂ«m dhjetĂ« vjecc e do tĂ« takohej me atĂ« qĂ« kullosnin nĂ« mal sĂ«bashku bagĂ«tinĂ«, luanin, hanin e flinin nĂ« njĂ« kasolle, mĂ« tha tĂ« prisnim aty se do tĂ« dĂ«rgonte menjĂ«herĂ« dikĂ« pĂ«r tĂ« na marrĂ«. Kishin plot 55 vjet pa u parĂ«. UnĂ« i kĂ«rkova adresĂ«n dhe i thashĂ« qĂ«, “pĂ«r 15 minuta na ke atje”. Ai na priti nĂ« zyrĂ«n luksoze tĂ« tij nĂ« qendĂ«r tĂ« qytetit. i kĂ«rkova leje dhe mora tĂ« ikja, por ai m’u lut tĂ« shkoja nĂ« shtĂ«pinĂ« e tij pĂ«r darkĂ«, ku ai kishte ftuar tĂ« gjithĂ« fĂ«mijĂ«t e tij, me burra e gra, nipĂ«r e mbesa, pĂ«r kĂ«tĂ« eveniment mjaft tĂ« veçantĂ«. Nuk kisha si tĂ« kundĂ«rshtoja dhe shkova pĂ«r darkĂ« nĂ« shtĂ«pinĂ« e tij pranĂ« stadiumit “Comunale” tĂ« Torinos.

Ishte njĂ« shtĂ«pi qĂ« i pĂ«rkiste rangut tĂ« avokatit. NĂ« njĂ« dhomĂ« tĂ« madhe me njĂ« tryezĂ« gjigante ovale ishin ulur shumĂ« persona dhe diku nĂ« krye ishin miqtĂ« shqiptarĂ« e pranĂ« tyre avokati me tĂ« shoqen dhe njĂ« vend pĂ«r mua pranĂ« tyre. M’u desh qĂ« nĂ« fillim tĂ« luaja rolin e pĂ«rkthyesit pĂ«r çdo pyetje apo bisedĂ« qĂ« ishte pĂ«rqendruar nĂ« dy “miqtĂ« e dashur”, si i quante shpesh avokati. NĂ« pĂ«rgjithĂ«si ishin kurreshtarĂ« tĂ« dinin mĂ« shumĂ« pĂ«r ShqipĂ«rinĂ«, qĂ« ishte nĂ« rend tĂ« ditĂ«s kudo nĂ« Itali nĂ« atĂ« kohĂ«. NdĂ«rmjet bisedave tĂ« ndryshme u fol me zjarr e pasion pĂ«r ekipin e Juventusit, nĂ« prag tĂ« ndeshjeve pĂ«r Kupat e EuropĂ«s. Pa dashur u bĂ«ra epiqendĂ«r i njĂ« debati tĂ« ri, pĂ«r tĂ« cilin m’u desh tĂ« dialogoja gjatĂ« me bashkĂ«biseduesit (nĂ« tĂ« djathtĂ«n time ishte dhĂ«ndrri i shtĂ«pisĂ«, Franko Zapakosta, gazetar sportiv nĂ« gazetĂ«n e madhe sportive italiane “Tutto Sport”, si dhe njĂ« gazetar tjetĂ«r) tĂ« cilĂ«t dukeshin tĂ« bindur pĂ«r njĂ« “gabim”, ose mungesĂ« te njohurive sportive nga ana ime. Shkak i kĂ«tij ”gabimi”, sipas tyre, u bĂ« thĂ«nia ime se, “me Juventusin ka luajtur shkĂ«lqyer njĂ« futbollist shqiptar, i quajtur Riza Lushta”. KĂ«tĂ« fakt ishin tĂ« shumtĂ« qĂ« e dinin nĂ« ShqipĂ«ri e sidomos nĂ« TiranĂ«, veteranĂ« e ndĂ«r ta im atĂ«, qĂ« e kujtonin plot respekt atĂ« futbollist tĂ« madh, qĂ« pĂ«r brezin tim ishte njĂ« Ă«ndĂ«rr e krenari kombĂ«tare. Im atĂ«, njĂ« ndĂ«r arbitrat e paktĂ« tĂ« FIFA-s nĂ« ShqipĂ«ri nĂ« kohĂ«n e mbretit Zog i dhe plot sportdashĂ«s tiranas tĂ« moshuar e kujtonin plot nostalgji LushtĂ«n, atĂ« yll tĂ« viteve ‘30-‘40.

Kisha dhe njĂ« fakt bindĂ«s: njĂ« vit mĂ« parĂ«, nĂ« revistĂ«n autoritare “Guerin Sportivo”, me rastin e pĂ«rvjetorit tĂ« klubit torinez Juventus i kushtoheshin disa faqe tĂ« huajve mĂ« tĂ« shquar nĂ« vite pĂ«r kĂ«tĂ« ekip. Aty kisha lexuar pĂ«r Riza LushtĂ«n apo “LlustrĂ«n” qĂ« thirrej tek ne, qĂ« nĂ« tre kampionate me Juven, ato tĂ« viteve 1940-1941, 1941-1942, 1942-1943, shĂ«noi 9, 16 dhe 17 gola, pra plot 42 gola. ShifĂ«r qĂ«, siç shprehej revista nĂ« fjalĂ«, “
njĂ« mesatare golash qĂ« mbush plot zili edhe golashĂ«nuesit mĂ« tĂ« shquar
”.

PĂ« nĂ« tĂ«, nĂ« njĂ« diagramĂ« ishin paraqitur 42 futbollistĂ« tĂ« huaj, qĂ« kishin luajtur me Juventusin deri nĂ« prill tĂ« vitit 1989. Isha shtangur kur kisha parĂ« se aty figuronte Riza Lushta me 42 golat e tij, duke e renditur ShqipĂ«rinĂ« tĂ« gjashtĂ«n ndĂ«r 17 shtete qĂ« ishin pĂ«rfaqĂ«suar me futbollistĂ«t e tyre nĂ« kĂ«tĂ« klub. NĂ« krye ishte Argjentina me mbi 10 futbolliste e kampion Omar Sivorin me 135 gola nĂ« dymbĂ«dhjetĂ« vitet e tij me Juven. Platinia i famshĂ«m me 85 gola nĂ« 10 vjet
.Rizai me 42 gola vetĂ«m nĂ« tre vjet!!!! Por pĂ«r tĂ« gjitha kĂ«to nuk do tĂ« bindeshin lehtĂ« bashkĂ«biseduesit e mi, madje as Zapakosta, redaktor i “Tutto Sport”. Ai pasi mĂ« dĂ«gjoi me shumĂ« vĂ«mendje, mori tĂ« birin nĂ« telefon dhe e porositi tĂ« kontrollonte tĂ« gjitha formacionet e bardhezinjve, nĂ« tĂ« gjitha kohĂ«rat. PĂ«rgjigja erdhi negative “
asnjĂ« shqiptar, nuk ka luajtur me Juventusin e Torinos, nĂ« asnjĂ« kohĂ«â€.

Kjo i vuri momentalisht kapak bisedĂ«s, por unĂ« isha i bindur qĂ« e vĂ«rteta qĂ«ndronte ndryshe. Fillova interesimin qysh tĂ« nesĂ«rmen. MĂ« erdhi nĂ« ndihmĂ« numri i “Guerin Sportivo” qĂ« i jam referuar mĂ« lart. NĂ« tĂ« nĂ« fund tĂ« shkrimit thuhej se, “
.Riza Lushta Ă«shtĂ« vendosur pĂ«rfundimisht nĂ« Itali dhe sot e kĂ«saj dite banon nĂ« Torino”.

Interesimi im dhe i miqve të mi italianë në Politecnico të Torinos bëri që, megjithëse me vështirësi, të gjeja adresën e tij. Lushta jetonte në qendër të qytetit, pranë stacionit të trenit në Porta Nova. Në një apartament të banuar nga dy familje, ku ai kishte një dhomë të thjeshtë, me një krevat, një komo, dy karrige dhe televizorin me të cilin ndiqte çdo ndeshje e aktivitet sportiv. Një sallon i madh e i mobiluar më së miri ndahej në mes tij dhe familjes tjetër, një grua e moshuar dhe vajza e saj. Pasi e njoftova në telefon shkova i mirëpritur me zemër të hapur dhe pata një takim që zgjati plot tre orë.

Megjithëse jo në cilësinë e një gazetari sportiv, unë u njoha me një copëz të jetës së tij, duke pasur përpara të vetmet gjëra që i kishin mbetur: katër albume me fotografi e dokumente nga jeta e tij sportive. Mosha e tij 75 - vjeçare dhe sëmundja e reumatizmës (lëvizte me vështirësi) nuk e kishin mposhtur atë burrë me trup selvi, i gjatë, i dobët, i thinjur plotësisht, me një pamje tepër fisnike dhe mbi të gjitha me një mendje të kthjellët. Kishte lindur më 22 janar 1916 në Mitrovicë të Pejës në Kosovë. Në moshë mjaft të re filloi të luante futboll me Sportklub Tiranën, për të cilin ai ruante kujtime nga ma të paharruarat. Selman Stërmasin e shokë të tjerë i kujtonte me nostalgji dhe shpesh herë gjatë bisedës me pyeste nëse rronin akoma.

Më thoshte se, famën si sportist e fitoi në Shqipëri. U largua në vitin 1939 për në Itali, ku luajti gjysmë kampionati me Barin. Në vitin 1940 deri në vitin 1943 luajti me Juventusin, kryesisht me numrin 10 e rrallë me numrin 9. Duhet theksuar se këtu ai udhëhoqi sulmin e Juves së atyre viteve, që ishte në kërkim të mposhtjes së ekipeve më në zë të asaj kohe si Ambrosiana (Interi i sotëm), Bolonja, Roma etj. Në këto katër vjet ai fitoi një Kupë të Italisë me Juventusin. Në vjeshtë të vitit 1943 kreu një operacion menisku në gju, ndërkohë që lufta e ndërpreu aktivitetin e tij vetëm përkohësisht. Rifilloi të luajë me Napolin, por vetëm një kampionat.

Në Napoli Rizai shquhet dhe fitoi titullin kampion (në atë kohe Italia kishte dy kampionate: atë të Veriut dhe të Jugut). Ishte një futbollist i shquar, aq sa në vitet e famës së plotë, ai u grumbullua në Firence dhe zhvilloi stërvitje me ekipin kombëtar të Italisë, që drejtohej nga trajneri i shquar Vitorio Poco! Nuk luajti me këtë ekip, por mbeti rezervë, thjeshtë se kish kombësi shqiptare.

Rizai tregonte: “Nuk e di as vetĂ« se si , por unĂ« duke iu shmangur mbrojtĂ«sve, qĂ« futeshin gjithmonĂ« e mĂ« ashpĂ«r, tĂ«rhiqja topin pas vetes. Papritmas e shihja veten tĂ« çliruar nga ata “gardianĂ«â€ dhe pĂ«rballĂ« portĂ«s se madhe, portierĂ«t me dukeshin mjaft tĂ« vegjĂ«l! Kisha siguri tĂ« madhe nĂ« shĂ«nimin e golave, aty s’tĂ« falja kurrĂ«. PĂ«r kĂ«tĂ« isha stĂ«rvitur njĂ« jetĂ« tĂ« tanĂ«â€.

“
.NĂ« fillim me topa lecke, ma vonĂ« me topa llastiku e deri sa arrita nĂ« topat e vĂ«rtetĂ«. Edhe kur flija, shpesh topin e desha afĂ«r kokĂ«s. Kur vrapoja, mĂ« dukej se topi mĂ« ngjitej dhe mĂ« ndiqte nga pas
.”

Mbas Napolit, ai veshi për dy vjet fanelën e Aleksandrias, një ekip pranë Torinos, që luante në kategorinë e parë (Serie A). Në vitin 1949, Riza Lushta, për nevoja ekonomike, largohet nga Italia dhe shkon në Francë ku, pasi luajti dy vjet me Kanën u kthye përsëri në Itali, ku e mbylli karrierën në vitin 1952 në skuadra të kategorive më të ulta.

Vitet e mëvonshme ishin mjaft të vështira për të. i divorcuar, i larguar përgjithmonë nga fushat e futbollit, ai emigroi në Amerikë ku qëndroi afro 19 vjet në Nju Jork, duke punuar gjatë gjithë kohës si shërbyes tek një ashensor i një shumëkatëshi gjigant. Në vitin 1975 u kthye përfundimisht në Torino, duke u aktivizuar fillimisht pa shpërblim pranë klubit të Juventusit si këshilltar e seleksionues i futbollistëve të rinj.

Mjaft i emocionuar, me lot nĂ« sy mĂ« thoshte se, “
sot njĂ« futbollist i shquar fiton shumĂ«, ndĂ«rsa unĂ«, pĂ«rveç duartrokitjeve dhe pĂ«rqafimeve tĂ« tifozĂ«ve e kolegĂ«ve tĂ« mi, nga futbolli nuk fitova asgjĂ«. Madje, karriera ime e gjatĂ« qĂ« filloi nga fundi i viteve ’30 e mbaroi nĂ« fillim tĂ« viteve ’50 nuk mĂ« lejoi tĂ« kryeja as shkollĂ«n”.

Riza Lushta jetoi larg Atdheut me mall e dĂ«shirĂ« pĂ«r ta parĂ« atĂ«. Mallkonte kĂ«mbĂ«t qĂ« nuk i komandonte dot plotĂ«sisht, ato kĂ«mbĂ« qĂ« dikur i kishin dhĂ«nĂ« “lavdi”. i harruar nga qeveritarĂ«t, ngryste i vetmuar vitet e pleqĂ«risĂ« nĂ« dhe tĂ« huaj. i pyetur pĂ«rse nuk u kthye mĂ« parĂ« nĂ« Atdhe, ai mĂ« tha “ ..kur erdhĂ«n e mĂ« takuan dy shokĂ« tĂ« mi, njĂ« ndĂ«r ta shumĂ« i njohuri, Bik Jakova, unĂ« kisha dĂ«shirĂ« tĂ« kthehesha me ta nĂ« ShqipĂ«ri, por nuk mposhta dĂ«shirĂ«n e gruas sime italiane pĂ«r tĂ« mos u larguar nga njerĂ«zit e saj
”.

Vitet kalonin, jeta e vĂ«shtirĂ« dhe me shumĂ« peripeci dhe, pse jo, dhe mosinteresimi ynĂ« bĂ«nĂ« qĂ« ky futbollist i shquar shqiptar tĂ« zhytej nĂ« pluhurin e harresĂ«s sĂ« pamĂ«shirshme. Madje, tĂ« tjerĂ«t kĂ«rkonin ta pĂ«rpinin si atdhetar tĂ« tyre. U arrit deri aty sa, nĂ« vitin 1963, gazeta revistĂ« jugosllave “Svet”, nĂ« njĂ« faqe tĂ« plotĂ«, nĂ«n titullin gjigant “Jugosllavi i padĂ«gjuar - futbollisti mĂ« i mirĂ« i ItalisĂ«â€ (Nepoznati jugosloven-najboli futboler Itali), pĂ«rshkruante jetĂ«n sportive tĂ« kĂ«tij ylli tĂ« fushave tĂ« blerta!?

KĂ«tĂ« gazetĂ« Rizai e kishte sĂ«bashku me albumet e veta. Pasi e pashĂ« dhe e kuptova pĂ«rse bĂ«hej fjalĂ« e pyeta nĂ«se e kuptonte serbishten, gjuhĂ« nĂ« tĂ« cilĂ«n ishte shkruar ky artikull, sidomos pĂ«r atĂ« titull me gĂ«rma tĂ« mĂ«dha. Ai m’u pĂ«rgjigj se nuk e dinte pĂ«rse bĂ«hej fjalĂ«, dinte qĂ« ishte njĂ« shkrim pĂ«r tĂ« i dhuruar nga njĂ« mik i tij italian. Kur ia shpjegova se çfarĂ« shkruhej, ai buzĂ«qeshi me cinizĂ«m dhe me njĂ« shqipe tĂ« paharruar e tĂ« pastĂ«r pohoi: “UnĂ« jam shqiptar i lindur nĂ« KosovĂ«, i rritur e i formuem nĂ« baltĂ«n e Shallvares me sportklub TiranĂ«n!”.

U ndava nga Rizai, i përcjellë nga lotët e tij, me bindjen se do të shkruaja për të një shkrim modest, për ta bërë të njohur këtë figurë të shquar të sportit tonë, të cilin jeta e detyroi të largohej nga trualli i Atdheut të tij, Kosovë e Shqipëri.

Në ditët që pasuan të gjithë, pjesëmarrësit e debatit miqësor, të zhvilluar në familjen e mikut italian, filluan të më telefononin e të më flisnin plot simpati për shqiptarin që thyente çdo mbrojtje me plot lojtarë kampionë bote (në atë kohë Italia ishte dy herë kampione e botës). Riza Lushta hyri në historinë e futbollit italian pa zhurmë e bujë, dhe luajti në sulm krahas Borelit, Gavetos, Klausit, Piolës, Farfalinos e Ravës, ish - lojtarë të përfaqësueses italiane. Pikërisht Rava, një plak simpatik, që nuk i ndahej klubit të Juventusit, mik e shok i ngushtë i Rizait, më tregoi adresën e tij...

Sa më sipër, një kujtesë për Rizain në këtë 96 vjetor të lindjes së tij.

Burimi: link



_________________
Imazh
Jo në linjë
 Profili  
 
 Subjekti i postimit: Re: Riza Lushta, nga Tirona tek Juventus
PostPostuar: e shtunĂ« 04/02/2012 21:51 
Gjak BardheBlu
Ikona vetjake antarit

Antarësuar: e shtunë 18/04/2009 14:26
Poste: 1640
Vendndodhja: Tirane
Imazh

shume interesante, sidomos pjesa ne lidhje me permasat e portierave. :D Fatkeqsi qe nuk kemi pare filmime, te periudhes ne Itali te pakten.



_________________
Sportklubi i themeluem më 16 gusht 1920, ka për qëllim zhvillimin e të gjithë llojeve të lojnave sportive, tue ndjekë të gjitha ato përfundime aksiomatike që rrjedhin prej zhvillimit të sportit.
Jo në linjë
 Profili  
 
 Subjekti i postimit: Re: Riza Lushta, nga Tirona tek Juventus
PostPostuar: e djelĂ« 05/02/2012 00:00 
Tifoz i Vjeter
Ikona vetjake antarit

Antarësuar: e martë 05/08/2008 08:32
Poste: 295
Vendndodhja: Itali
gjynah qe nuk emerojme ndonje nga komplekset sportive apo tjeter me emrin e ketij futbollisti te madh!!


Jo në linjë
 Profili  
 
Trego postimet nga i fundit:  Rendit pĂ«r nga  
 Faqe 1 prej 1 [ 3 postime ] 

Të gjitha oraret janë UTC + 1 orë [ DST ]


Kush është në linjë

Antarë duke shfletuar këtë forum: Asnjë antar të regjistruar dhe 5 vizitorë


Nuk mund të hapni tema të reja
Nuk mund të postoni përgjigje
Nuk mund të modifikoni postimet tuaja
Nuk mund të fshini postimet tuaja
Nuk mund të bashkëngjisni skedarë

Kërko për:
Kalo tek:  

cron